Het begint als een onschuldige wandeling onder een hemel bewaakt door riante asteroïden.
Al gauw blijkt het kosmische decor een illusie te zijn en zullen we ons moeten toevertrouwen aan de aantrekkingskracht van de aarde, de universele substantie die leven schenkt en terug eist.
Enkele esoterische aanwijzigingen leiden de weg langs een landschap van resten, die door het vuur van het geheugen verkoold lijken.
Surrealistische overblijfselen van een onwezenlijke archeologie getuigen van de strijd en van de menselijke obsessie om sporen achter te laten en die te koesteren.
De enigma manifesteert zich op de naaktheid van de grond, zonder vragen op te roepen of antwoorden te eisen. Een diepe zwarte schoonheid heeft de aarde bedekt en zich meester gemaakt van het hart van de mens. De toeschouwer is een held, die zijn blik daar overheen laat glijden en de vleugels van zijn gedachten wijd moet uitspreiden om de uitdaging aan te kunnen.
De strakke schaduw van een tak onder het elektrische maanlicht draagt de echo van de geschiedenis van wat zich hier heeft afgespeeld.
De onzichtbare bladzijden van het boek waarin alles al geschreven is, fluisteren oude en nieuwe legenden van levenden en doden.
Uiteindelijk omhelst de nacht van de materie alle dromen van de wereld en maakt van alles één.
